คำเทศนา
เนื้อหาความหวัง กำลังใจ และความเชื่อในชีวิตประจำวัน · 126 เรื่อง
126 เรื่อง · แสดง 12
โซ่หลุดแล้ว ทำไมยังเดินย่อง
ในห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่คนเดียวตอนตีสอง ประตูไม่ได้ล็อค หน้าต่างเปิดออกสู่สวนที่อากาศเย็นสบาย แต่เขายังนั่งอยู่ตรงมุมเดิม ราวกับมีอะไรบางอย่างกดตัวเขาไว้ ทั้งที่จริงๆ ไม่มีใครกดเขา ไม่มีโซ่ ไม่มีลูกกรง ไม่มีคนเฝ้า สิ่งเดีย
ที่นั่งของคุณ ไม่เคยว่าง
หญิงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตูงานเลี้ยง มือถือการ์ดเชิญที่ยับย่นเพราะเธอกำหมัดแน่นมาตลอดทาง เธอมองผ่านกระจกเห็นคนหัวเราะ ยกแก้วชนกัน กอดกันเหมือนรู้จักกันมาทั้งชีวิต แล้วเธอก้มลงมองรองเท้าตัวเอง มองเสื้อของตัวเอง มองมือของตัวเอง แล้วบอกตัวเองใ
กระหายมากขึ้น ในที่ที่พระองค์อยู่
มีบางสิ่งที่ความกระหายบอกเราชัดกว่าความอิ่ม บ่อน้ำที่ลึกที่สุดในหัวใจของมนุษย์ ไม่ใช่บ่อของความสำเร็จ ไม่ใช่บ่อของความสัมพันธ์ ไม่ใช่บ่อของเงินทอง แต่คือบ่อที่พระเจ้าเจาะเอาไว้ตั้งแต่วันแรกที่พระองค์ปั้นคุณจากดิน และบ่อนี้จะไม่เต็ม จนกว่าจะ
เต็มมือ แต่ใจยังว่าง
โลกสอนเราตั้งแต่เด็กว่า ยิ่งมีมาก ยิ่งได้มาก ยิ่งเป็นเจ้าของมาก = ยิ่งเต็ม เพิ่มเงินเดือน อัพเกรดรถ ขยายบ้าน สะสมประสบการณ์ ไล่ล่าเป้าหมาย แล้วสักวันหนึ่งคุณจะรู้สึก "ถึง" แล้ว แต่พระเจ้ากลับกระซิบสวนทางทุกสิ่งที่โลกบอก พระองค์บอกว่า ยิ่งให
พายุยังอยู่ แต่พระเจ้าก็ยังอยู่
โลกสอนเราว่าถ้าพระเจ้ารักจริง ชีวิตต้องราบเรียบ ไม่มีพายุ ไม่มีความเจ็บ ไม่มีคืนที่ต้องนอนร้องไห้บนหมอน แต่พระคัมภีร์กลับเล่าเรื่องคนละแบบ — เรื่องของผู้คนที่เดินผ่านทะเลแดง ผ่านถ้ำสิงโต ผ่านเตาไฟที่ร้อนขึ้นเจ็ดเท่า และในทุกสถานที่ที่มืดที่
คำว่า "ไว้ก่อน" ที่แพงที่สุด
ผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ตอนตีสอง มือสั่น สายตาจ้องไปที่หน้าจอที่เพิ่งขึ้นคำว่า "denied" งานแต่งงานของเขาอยู่อีกสี่สัปดาห์ข้างหน้า แต่พาสปอร์ตของเขาหมดอายุมาสี่เดือนแล้ว เขารู้ตั้งแต่วันแรก เขาแค่บอกตัวเองว่า "ไว้ก่อน" ไม่กี่ครั้
เสียงในหัวไม่ใช่เสียงของพระเจ้า
มีเสียงหนึ่งที่ดังในหัวของคนเราแทบทุกคน เป็นเสียงที่บอกว่า "ยังไม่พอ" "ยังไม่ดีพอ" "ถ้าคนอื่นรู้ว่าเราเป็นแบบนี้จริงๆ เขาคงไม่รักเราหรอก" เสียงนี้ไม่ได้ดังตอนเราอยู่ท่ามกลางฝูงชนเท่านั้น แต่มันดังที่สุดตอนเราอยู่คนเดียว ตอนไฟดับ ตอนไถหน้าจอ
วางใจ ในสิ่งที่มองไม่เห็น
มีบางสิ่งที่ความเงียบของพระเจ้าสอนเราชัดกว่าคำตอบที่เราอยากได้ยิน เพราะในเสียงตอบรับทันที เราได้เพียงคำตอบ แต่ในความเงียบที่ยาวนาน เราได้เรียนรู้ที่จะรู้จักพระองค์ ไม่ใช่แค่ของประทานจากพระหัตถ์ของพระองค์ คนเราทุกคนพูดว่าเราวางใจพระเจ้าได้ง่
ชื่อเดียว ที่พังทุกกำแพง
มีบางชื่อในโลกที่พูดออกไปแล้วเปลี่ยนอากาศในห้อง — ชื่อของหมอเวลาคนไข้กลัว ชื่อของแม่เวลาเด็กร้อง ชื่อของคนที่รักที่สุดในวันที่ทุกอย่างพังลง เราไม่ได้เรียกชื่อเพราะมันเป็นคำ เราเรียกเพราะเรารู้ว่าใครอยู่หลังชื่อนั้น แล้วถ้าในจักรวาลนี้มีชื่อ
รุ่นของคุณ หยุดวงจรได้
เด็กชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้ากระจกในห้องนอนเล็กๆ ของเขา มองเงาสะท้อนของตัวเองเงียบๆ เขาเพิ่งอายุ 15 ปี แต่ในดวงตาคู่นั้นมีน้ำหนักบางอย่างที่ไม่ควรจะมีในวัยนั้น เขาเห็นพ่อของเขาในกระจก เห็นปู่ของเขาในกระจก เห็นความโกรธที่ส่งต่อกันมา เห็นการดื่มท
หยุดสู้ แล้วเริ่มรับ
โลกสอนเราให้ "สู้" กับทุกอย่าง — สู้กับความเจ็บ สู้กับความกลัว สู้กับความล้มเหลว สู้กับตัวเอง เราถูกเลี้ยงมาให้เชื่อว่าถ้าเรากัดฟันแรงพอ ถ้าเราพยายามหนักพอ ถ้าเรา "จัดการ" ได้ทุกเรื่อง ชีวิตจะดีขึ้น แต่พระเจ้าไม่เคยเรียกเราว่า "นักสู้" พระอ
ก่อนพระพร คือเสียงเบา
มีเสียงบางเสียงในโลกนี้ที่ไม่ได้ดังกว่าเสียงอื่น แต่กลับเปลี่ยนชีวิตคนได้มากกว่าเสียงทั้งหมดรวมกัน มันไม่ใช่เสียงฟ้าร้อง ไม่ใช่เสียงตะโกน ไม่ใช่เสียงประกาศจากเวที มันเบาจนบางครั้งกลบด้วยเสียงพัดลมในห้องนอนได้ ทว่าคนที่ได้ยินและตอบสนองต่อเสี