คำเทศนา
เนื้อหาความหวัง กำลังใจ และความเชื่อในชีวิตประจำวัน · 77 เรื่อง
77 เรื่อง · แสดง 12
ไฟในใจ ที่ยังไม่ดับ
ถ้าวันนี้คุณรู้สึกเหนื่อยกับการเป็นคริสเตียน ถ้าคำอธิษฐานกลายเป็นภาระมากกว่าความสุข ถ้าการเปิดพระคัมภีร์ทำได้แค่ตามหน้าที่ ถ้าใจที่เคยตื่นเต้นกับพระเจ้า ตอนนี้รู้สึกแห้ง เงียบ และเหมือนกำลังจะหมดแรง — ผมอยากเชิญคุณค่อยๆ อ่านบทความนี้ ช้าๆ ไ
มรดกที่ไม่ได้แลกมา
สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตคุณ คือสิ่งที่คุณไม่ได้ทำงานเพื่อให้ได้มา — และสิ่งที่คุณพยายามวิ่งหามากที่สุด มักเป็นสิ่งที่คุณไม่มีวันได้รับ ฟังดูขัดกับทุกอย่างที่โลกสอนเราใช่ไหมครับ โลกบอกว่า ทุกอย่างต้องแลกมา ทุกอย่างต้องสมน้ำสมเนื้อ ถ้าคุณไม่
ในความมืด พระองค์กำลังเขียน
ถ้าวันนี้คุณกำลังถามคำถามที่หาคำตอบไม่ได้ — "ทำไมต้องเป็นฉัน" "ทำไมตอนนี้" "ทำไมพระเจ้าปล่อยให้สิ่งนี้เกิดขึ้น" — ผมขอให้คุณอ่านบทความนี้ช้าๆ อย่ารีบเลื่อนผ่าน เพราะผมเชื่อจริงๆ ว่าพระเจ้าวางมันไว้ในมือคุณวันนี้ด้วยเหตุผล ไม่ใช่บังเอิญ ผมเข
คุ้มกับดิน ที่ติดมือ
โลกสอนเราว่าของมีค่าต้องเงาวาว ต้องหยิบได้ง่าย ต้องมาในกล่องสวยพร้อมโบว์ — แต่อาณาจักรของพระเจ้ากลับซ่อนขุมทรัพย์ไว้ใต้ดิน ในทุ่งที่ไม่มีใครเหลียวมอง ในเมล็ดเล็กๆ ที่เล็กกว่าเศษฝุ่นบนนิ้วมือคุณ ที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ คนที่เจอมัน ไม่ได้บ่น
ห่างจากชีวิตใหม่ แค่หนึ่งก้าว
โลกบอกเราว่า ถ้าอยากเปลี่ยนชีวิต ต้องเปลี่ยนทุกอย่าง — เปลี่ยนงาน เปลี่ยนเมือง เปลี่ยนคนรอบข้าง เปลี่ยนทุกอย่างที่เคยเป็น แล้ววันหนึ่งคุณก็จะตื่นมาเจอชีวิตใหม่ แต่พระเจ้าไม่เคยทำงานแบบนั้นเลย พระองค์ไม่ได้รอให้คุณรื้อชีวิตทั้งใบลงก่อน พระอง
ของขวัญที่ยังไม่ได้แกะ
ในเอเฟซัส 2:10 เปาโลเขียนว่า "เราเป็นฝีพระหัตถ์ของพระองค์ ที่ทรงสร้างขึ้นในพระเยซูคริสต์ เพื่อให้ประกอบการดี ซึ่งพระเจ้าได้ทรงดำริไว้ล่วงหน้าเพื่อให้เรากระทำ" อ่านช้าๆ อีกครั้งนะครับ — ทรงดำริไว้ล่วงหน้า คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตวิ่งหา "จ
ระหว่างคำขอ กับคำตอบ
โลกบอกเราว่าศรัทธาคือการได้รับ — เชื่อแล้วต้องเห็น ขอแล้วต้องได้ อธิษฐานแล้วต้องตอบเร็ว ทุกอย่างต้องชัด ต้องเร็ว ต้องสมเหตุสมผล แต่อาณาจักรของพระเจ้าทำงานคนละทิศ ที่นั่น ศรัทธาเริ่มเติบโตในวันที่คุณยังไม่ได้ ใจถูกเหลาในห้องรอ และความหวังถูก
ที่ซ่อนจบ ที่เยียวยาเริ่ม
โลกสอนเราว่า การซ่อนคือความปลอดภัย — อย่าให้ใครเห็นรอยร้าว อย่าปล่อยให้ความอ่อนแอออกมาเดินบนถนน ปิดให้สนิท ใส่กุญแจให้แน่น แล้วจะรอด แต่พระเจ้าตรัสตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง ในอาณาจักรของพระองค์ ที่ซ่อนคือที่ที่บาดแผลเน่า ที่ซ่อนคือที่ที่ความก
ใจฉันลืม แต่พระองค์ยังทำได้
ต้นปีนี้ผมเจอช่วงที่อธิษฐานไปก็เหมือนพูดกับเพดาน อยู่อย่างนั้นประมาณสามเดือน ผมยังร้องเพลงในโบสถ์ ยังหลับตา ยังยกมือ แต่ลึกๆ ในใจ ผมเลิกคาดหวังว่าพระเจ้าจะทำอะไรไปแล้ว และวันหนึ่งผมก็ถามตัวเองคำเดียวว่า "ตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ใจฉันลืมว่าพระอง
หน้าต่างเปิดอยู่ แต่ไม่นาน
ยิ่งคุณรอให้พระเจ้าเปิดประตูใหญ่ คุณยิ่งพลาดหน้าต่างเล็กๆ ที่เปิดอยู่ตรงหน้า ฟังแล้วขัดกับสิ่งที่เราเคยถูกสอน เพราะเราถูกสอนให้รอ ให้อธิษฐาน ให้สงบนิ่ง แต่บางครั้งสิ่งที่พระเจ้ารอจากคุณไม่ใช่การรอเพิ่มอีกหนึ่งวัน — ที่พระองค์รอคือ มือของคุณ
พระเจ้าเรียกคุณอีกชื่อ
ถ้าวันนี้มีคำๆ หนึ่งที่ใครสักคนเคยพูดใส่คุณ แล้วมันยังก้องอยู่ในใจคุณจนถึงวันนี้ — ผมเขียนบทความนี้ให้คุณ ขอให้คุณอ่านมันช้าๆ ไม่ต้องรีบ เพราะผมเชื่อจริงๆ ว่าพระเจ้าวางบางสิ่งไว้ในนี้ ที่พระองค์อยากให้คุณได้ยิน ลึกถึงข้างใน ว่าคำที่คุณแบกมา
ไม่ใช่อาคาร แต่คือครอบครัว
ในห้องโถงโบสถ์หนึ่งที่เต็มไปด้วยเสียงดนตรีและคนกำลังยกมือสรรเสริญ ผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่แถวหลังสุด มือกอดอก ตาแดง น้ำตาคลออยู่ที่ขอบ เธอเพิ่งคลอดลูกได้หกเดือน บ้านกับสามีกลายเป็นสนามรบ บทสนทนากับแม่กลายเป็นกำแพง และในใจของเธอ มีเสียงหนึ่งบอก