คำเทศนา
เนื้อหาความหวัง กำลังใจ และความเชื่อในชีวิตประจำวัน · 24 เรื่อง
24 เรื่อง · แสดง 12
ก่อนกำแพงพัง พระองค์ขยับแล้ว
คุณเคยรู้สึกไหมว่ายิ่งรอ ก็ยิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น? ยิ่งอธิษฐาน ฟ้าก็ยิ่งเงียบ ยิ่งฝืนยิ้ม น้ำตาก็ยิ่งใกล้จะไหล จนคุณเริ่มสงสัยว่า "ตกลงพระเจ้าได้ยินผมจริงๆ ไหม หรือว่าผมคุยกับเพดานอยู่คนเดียว?" ถ้าคำถามนี้เคยผุดขึ้นในใจคุณ — แม้แค่ครั้
ส่วนที่ยากที่สุด ผ่านไปแล้ว
คุณเคยรู้สึกไหมว่าวันที่หนักที่สุดของคุณ อาจไม่ใช่วันที่กำลังจะมาถึง แต่เป็นวันที่คุณผ่านมาแล้วโดยที่ไม่รู้ตัว? ทำไมเราถึงมองไปข้างหน้าด้วยความกลัว ทั้งที่หลังของเราเต็มไปด้วยรอยเท้าของการรอดมา? บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าคือเชิงเขาที่ต้องปีน
ก่อนตะวันลับฟ้า
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งบนขอบหน้าต่างชั้นสอง มองดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับเหลี่ยมตึกทีละนิ้ว ทีละนิ้ว ในมือกำจดหมายที่เขียนเสร็จแล้วตั้งแต่บ่ายโมง — จดหมายขอโทษคุณยายที่เธอทะเลาะด้วยเมื่อสามวันก่อน เธอแค่ต้องเดินไปวางบนโต๊ะ แค่นั้นเอง แต่เธอนั่ง
หินถูกกลิ้งออก จากใจฉัน
ถ้าวันนี้คุณรู้สึกว่ามีบางสิ่งในใจที่ตายไปแล้ว — ความฝันที่ดับ ความสัมพันธ์ที่พัง ความเชื่อที่หมดแรง — ผมอยากชวนคุณอ่านบทความนี้ช้าๆ เพราะผมเชื่อว่าพระเจ้าวางในใจให้บอกคุณว่ายังมีหินที่รอจะถูกกลิ้งออก ยังมีเช้าวันอาทิตย์ที่กำลังจะมาถึง และก
คุกที่ไม่มีลูกกรง
ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ในร้านกาแฟริมถนน มือถือแก้วลาเต้ที่ยังร้อน สายตามองออกไปนอกหน้าต่าง รถวิ่งผ่าน คนเดินผ่าน ทุกอย่างดูปกติ เธอแต่งตัวเรียบร้อย ยิ้มได้ ทักทายพนักงานได้ แต่ในใจของเธอ มีกำแพงสูงสี่ด้านที่ไม่มีใครเห็น เธอเดินออกจากร้านนี้ไ
ยิ่งกำแน่น ยิ่งเสียเร็ว
ฟังดูแปลก แต่จริง — ยิ่งคุณพยายามควบคุมสิ่งที่คุณรักมากเท่าไหร่ คุณยิ่งเสี่ยงจะเสียมันเร็วเท่านั้น ยิ่งกำแน่น มือยิ่งเมื่อย ใจยิ่งเหนื่อย และที่หนักกว่านั้นคือ สิ่งที่คุณกลัวจะเกิดขึ้น มักเกิดขึ้นเร็วกว่าเดิมในมือที่กำแน่นเกินไป ทำไมถึงเป็น
ความเงียบของพระเจ้า ไม่ใช่จุดจบ
ในห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง มีหญิงคนหนึ่งนั่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียง มือประสานกัน ปากขมุบขมิบ แต่ไม่มีเสียงออกมา เธอนั่งแบบนั้นมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว น้ำตาไหลลงสองข้างแก้ม ในใจเธอตะโกนเรียกพระเจ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ปากกลับพูดอะไรไม่ออก ข้างนอกห้อง โ
หันหัวเรือ ไม่ใช่ซ่อมเรือ
คุณเคยรู้สึกไหมว่าตัวเองพยายามจะเป็น "คริสเตียนที่ดี" จนเหนื่อยหมดแรง แล้วก็ยังรู้สึกว่าไม่เคยดีพอสักที? คุณเคยตื่นเช้ามาแล้วถามตัวเองไหมว่า "ฉันกำลังเดินไปทางไหนกันแน่?" คำถามนี้ดูเรียบง่าย แต่ผมเชื่อว่ามันคือคำถามที่สำคัญที่สุดในชีวิตของค
ต้นน้ำที่คุณมองไม่เห็น
คุณเคยรู้สึกไหมว่าชีวิตตอนนี้มันเงียบเกินไป จนสงสัยว่าพระเจ้าลืมคุณไปแล้วหรือเปล่า? ทำไมเวลาที่เราต้องการคำตอบมากที่สุด ฟ้ากลับดูปิดสนิทที่สุด? ทำไมในช่วงที่เราอธิษฐานหนักที่สุด สิ่งรอบตัวกลับไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย? ผมเชื่อว่าคำถามแบบนี้ไม่ไ
เข้มแข็ง ทั้งที่ยังกลัว
ในโยชูวา 1 พระเจ้าสั่งโยชูวาว่า "จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด" — แต่พระองค์ไม่ได้พูดครั้งเดียว พระองค์พูดสามครั้งในเก้าข้อ คำถามคือ ทำไมพระเจ้าต้องสั่งซ้ำขนาดนั้น? ถ้าโยชูวากล้าหาญอยู่แล้ว ก็ไม่ต้องสั่งใช่ไหม? คำตอบที่ flip ความเข้าใจของผมคือ —
ตัวตนของคุณ ถูกเขียนไว้ก่อนแล้ว
โลกสอนเราตั้งแต่เด็กว่า "เธอเป็นใคร เธอต้องสร้างเอง" — สร้างชื่อ สร้างหน้าตา สร้างความสำเร็จ สร้างเวอร์ชันของตัวเองที่คนชอบ แต่ในอาณาจักรของพระเจ้า ความจริงกลับสวนทาง คุณไม่ได้ถูกเรียกให้ สร้าง ตัวตน คุณถูกเรียกให้ ค้นพบ ตัวตนที่ถูกสร้างไว้
เสียงกระซิบที่อยากให้คุณสงสัยพระเจ้า
มีบางสิ่งที่เสียงกระซิบในใจทำได้ดีกว่าเสียงตะโกน — มันแทรกซึมได้โดยที่เราไม่ทันรู้ตัว เสียงตะโกนเราได้ยินและตั้งการ์ด แต่เสียงกระซิบ เราเผลอเชื่อมันไปแล้วก่อนจะรู้ว่าใครพูด สังเกตไหมว่าความคิดที่ทำลายเราที่สุดในชีวิตไม่เคยมาในรูปของคำสั่ง ม