เข้มแข็ง ทั้งที่ยังกลัว

7 ความจริงที่เปลี่ยนวิธีที่คุณเผชิญความกลัว

1. ความกล้าหาญ ไม่ได้แปลว่าไม่มีความกลัว

   • คำสั่งของพระเจ้าออกให้คนที่กำลังกลัว: เวลาเราอ่าน "จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด" เรามักนึกภาพคนกล้าที่ยืนตัวตรง ตาแน่วแน่ ไม่มีรอยสั่น แต่ความจริงคือ ถ้าโยชูวาไม่กลัว พระเจ้าก็ไม่ต้องบอก คำสั่งนี้สมเหตุสมผลก็ต่อเมื่อผู้รับกำลังตัวสั่นอยู่
   • ความกล้าคือการเดินไปข้างหน้า ทั้งที่ใจยังสั่น: มันไม่ใช่การกำจัดความรู้สึกกลัว มันคือการไม่ยอมให้ความกลัวเป็นคนตัดสินใจแทนคุณ คุณยังกลัวอยู่ แต่คุณก็ลุกขึ้น
   • ลองนึกภาพคนที่ต้องลาออกจากงานที่ไม่ใช่: เขานั่งจ้องอีเมลใบลาออกอยู่นานหลายชั่วโมง มือสั่นทุกครั้งที่จะกด send ความกลัวเรื่องเงิน เรื่องครอบครัว เรื่องอนาคต ดังในหัวจนทำให้แทบไม่ได้ยินอะไรอื่น แล้วเขาก็กดส่ง — ไม่ใช่เพราะกลัวน้อยลง แต่เพราะเขาเชื่อในเสียงที่ดังกว่าความกลัว
   • ผมอ่านเจอใน 2 ทิโมธี 1:7 ว่า "พระเจ้ามิได้ทรงประทานจิตที่ขลาดกลัวให้เรา แต่ประทานจิตที่ประกอบด้วยฤทธิ์ ความรัก และการบังคับตนเองได้" สังเกตไหมครับว่าพระคัมภีร์ไม่ได้สัญญาว่าคุณจะไม่รู้สึกกลัว — มันบอกว่าจิตวิญญาณข้างในของคุณ ไม่ได้ถูกสร้างจากความขลาด
   • คุณไม่ต้องรอให้ความกลัวหายไปก่อน แล้วค่อยเชื่อฟังพระเจ้า

2. พระเจ้าจะอยู่กับคุณ "ทุกที่ที่คุณไป" — ไม่มีข้อยกเว้น

   • คำสัญญานี้ไม่มีเงื่อนไขสถานที่: พระเจ้าไม่ได้บอกว่า "เราจะอยู่กับเจ้าเฉพาะในโบสถ์" หรือ "เฉพาะตอนเจ้าอ่านพระคัมภีร์" พระองค์บอกว่า ทุกที่ที่เจ้าไป
   • ที่ที่คุณคิดว่าพระเจ้าไม่ไปด้วย คือที่ที่คุณต้องการพระองค์มากที่สุด: ในห้องประชุมที่กดดัน ในโรงพยาบาลตอนตีสอง ในร้านเหล้าที่เพื่อนชวนไป ในใจที่กำลังคิดผิด พระองค์ไม่ได้รออยู่หน้าประตู พระองค์อยู่ข้างใน
   • เวลาเรารู้สึกห่างจากพระเจ้า มักไม่ใช่เพราะพระองค์ย้ายไปไหน: มันเป็นเพราะ เราเอง ที่หันหน้าหนีและสรุปว่าพระองค์คงไม่ตามมา ลองนึกภาพเด็กที่วิ่งเข้าไปในห้องมืดแล้วร้องเรียกแม่ — แม่ตามเข้าไปแล้วก่อนที่เขาจะเรียกซ้ำ
   • ผมอ่านเจอในสดุดี 139:7-8 ว่า "ข้าพระองค์จะหนีไปจากพระวิญญาณของพระองค์ได้ที่ไหน หรือข้าพระองค์จะหนีไปจากพระพักตร์ของพระองค์ได้ที่ไหน ถ้าข้าพระองค์ขึ้นไปยังสวรรค์ พระองค์ทรงสถิตที่นั่น ถ้าข้าพระองค์ลงไปในแดนคนตาย พระองค์ทรงสถิตที่นั่น" ดาวิดเขียนนี้ตอนที่เขารู้สึกแย่ที่สุด ไม่ใช่ตอนเขารู้สึกดี
   • คุณไม่ได้เดินคนเดียวในที่มืดนั้น แม้ว่าคุณจะไม่ได้ยินเสียงพระองค์ในตอนนี้ก็ตาม

3. ความกลัวมาก่อน — ความท้อแท้ตามมาทีหลัง

   • สังเกตลำดับในข้อพระคัมภีร์: พระเจ้าบอกโยชูวาสองอย่าง — "อย่ากลัว อย่าท้อแท้" สังเกตว่าพระองค์ไม่ได้รวมเป็นคำเดียว แต่แยกเป็นสองคำสั่งต่างหาก เพราะ มันคือสองด่านที่แตกต่างกัน
   • ความกลัวคือปฏิกิริยาแรก ความท้อแท้คือสิ่งที่ตามมา: เมื่อมีอะไรเปลี่ยนในชีวิตคุณ ความกลัวมาก่อน — "โอ้ ไม่ ฉันไม่รู้จะทำยังไง" แต่ถ้าคุณอยู่กับความกลัวนานพอ มันจะกลายเป็นความท้อแท้ที่ลึกกว่า — "ฉันคงทำไม่ได้ ฉันคงไม่ดีพอ"
   • ความท้อแท้คือศัตรูที่อันตรายกว่าความกลัว: เพราะความกลัวยังให้คุณตัดสินใจ มันอาจทำให้คุณตัดสินใจผิด แต่อย่างน้อยคุณก็ยังเคลื่อนไหว ความท้อแท้ทำให้คุณ หยุดเคลื่อนไหวเลย มันบอกว่า "ลองไปก็เท่านั้น"
   • ลองนึกถึงคนที่เคยอธิษฐานเรื่องเดียวซ้ำหลายปี: ตอนแรกเขากลัวว่าคำตอบจะไม่มา หลังๆ เขาท้อจนเลิกขอ ความท้อนี้คือกับดักลึก เพราะมันใส่หน้ากากเป็น "ความเป็นผู้ใหญ่" หรือ "ความสมจริง"
   • ในอิสยาห์ 40:31 เขียนว่า "แต่เขาทั้งหลายผู้รอคอยพระเยโฮวาห์จะเสริมเรี่ยวแรงใหม่" สังเกตคำว่า "ใหม่" — แปลว่าเรี่ยวแรงเก่าหมดได้ และพระเจ้าเตรียมของใหม่ไว้ให้
   • ถ้าคุณท้อมาหลายเดือนแล้ว นั่นไม่ใช่จุดจบ มันคือจุดที่พระเจ้ารอจะเติมพลังใหม่ให้

4. โฟกัสความเชื่อของคุณ — ไม่ใช่ขนาดของศัตรู

   • ความเชื่อทำงานตามที่คุณโฟกัส: ถ้าคุณจ้องไปที่ปัญหา ปัญหาจะใหญ่ขึ้น ถ้าคุณจ้องไปที่พระเจ้า พระเจ้าจะใหญ่ขึ้นในสายตาคุณ — ไม่ใช่ว่าพระองค์เปลี่ยนขนาด แต่คุณเห็นพระองค์ชัดขึ้น
   • โยชูวาเลือกที่จะดูแผนที่พระเจ้าให้ ไม่ใช่ขนาดของเยรีโค: กำแพงเยรีโคใหญ่จริง ศัตรูแข็งแกร่งจริง แต่ถ้าโยชูวาใช้เวลาทั้งวันคำนวณความสูงของกำแพง เขาจะกลับไปบ้านเลย เขาเลือกฟังพระเจ้าก่อน แล้วค่อยเดิน
   • เวลาเรานอนไม่หลับตอนตีสาม สิ่งที่เราคิดวนคืออะไร? ส่วนใหญ่ไม่ใช่ความดีของพระเจ้า — มันคือลิสต์ของปัญหาที่ขยายตัวเรื่อยๆ ในความมืด ความคิดในตอนตีสามไม่ใช่ความจริง — มันคือความกลัวที่ใส่เสื้อผ้าของความจริง
   • ผมเคยตื่นมากลางดึก หัวใจเต้นแรง เพราะคิดถึงเรื่องเดียวที่ทำให้กลัว: วันรุ่งขึ้นเรื่องนั้นก็ยังอยู่ แต่ตอนตีสามมันใหญ่กว่าตอนสิบโมงเช้าสิบเท่า สิ่งที่เปลี่ยนไม่ใช่ปัญหา แต่คือ มุมมอง
   • ในมัทธิว 14:30 เปโตรเดินบนน้ำได้ — จนกระทั่งเขามองพายุ: "แต่เมื่อเขาเห็นลมพัดแรงก็กลัว และเมื่อกำลังจะจมก็ร้องว่า 'พระองค์เจ้าข้า ช่วยข้าพระองค์ด้วย'" เขาไม่ได้จมเพราะลมแรงขึ้น เขาจมเพราะเขาเปลี่ยนสิ่งที่เขามอง
   • การโฟกัสความเชื่อ ไม่ใช่การปฏิเสธว่าปัญหามีอยู่ มันคือการเลือกว่าจะให้สิ่งใดเป็นจุดศูนย์กลางของสายตา

5. พระเจ้าไม่ได้ทิ้งคุณ เพราะอดีตของคุณ

   • เมื่อสายลับสองคนเข้าเมืองเยรีโค พระเจ้านำพวกเขาไปที่บ้านของราหับ — โสเภณี: นี่คือฉากที่แปลกที่สุดฉากหนึ่งในพระคัมภีร์ ไม่ใช่เพราะสายลับทำผิด แต่เพราะพระเจ้าเลือก คนที่สังคมไม่เลือก มาเป็นส่วนหนึ่งของแผนของพระองค์
   • ราหับมีอดีต — และพระเจ้าก็รู้: เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่บริสุทธิ์ในสายตามนุษย์ แต่เธอเป็นคนแรกในเมืองนั้นที่เชื่อในพระเจ้าของอิสราเอล และชื่อของเธอปรากฏใน ลำดับวงศ์ตระกูลของพระเยซู (มัทธิว 1:5)
   • คุณคิดว่าอะไรที่ทำให้พระเจ้าใช้คุณไม่ได้? การหย่าร้าง? การติดสิ่งเสพติด? เรื่องที่คุณซ่อนไว้และยังไม่เคยบอกใคร? พระเจ้าใช้ราหับ พระองค์ใช้ดาวิดที่ฆ่าคน พระองค์ใช้เปโตรที่ปฏิเสธพระองค์ คุณไม่ได้พิเศษพอที่จะเป็นข้อยกเว้น
   • ลองนึกภาพคนที่เคยล้มเหลวในแบบที่ทุกคนรู้: เขาเลี่ยงสายตาคนเมื่อเดินผ่าน เขาคิดว่าพระเจ้าคงไม่ใช้เขาแล้ว แต่พระเจ้าไม่ได้อ่าน résumé ของคุณตอนเรียกคุณ พระองค์อ่านใจคุณ
   • ในโรม 8:1 เขียนว่า "เหตุฉะนั้นการลงโทษจึงไม่มีแก่คนทั้งหลายที่อยู่ในพระเยซูคริสต์" คำว่า "ไม่มี" ในที่นี้คือ ไม่มีเลย ไม่ใช่ "น้อยลง" ไม่ใช่ "ส่วนใหญ่" — ไม่มีเลย
   • อดีตของคุณคือเรื่องที่พระเจ้ารู้ — และพระองค์ก็ยังเลือกคุณอยู่ดี

6. ความสำเร็จในพระเจ้า = การเชื่อฟัง ไม่ใช่การไม่มีปัญหา

   • พระเจ้าบอกโยชูวาว่า "เพื่อเจ้าจะมีความเจริญรุ่งเรือง": หลายคนรู้สึกแปลกๆ กับคำว่า "สำเร็จ" หรือ "เจริญรุ่งเรือง" เพราะเรากลัวจะกลายเป็นเหมือนคำสอนที่ขายฝัน แต่ความสำเร็จในพระเจ้าไม่ได้แปลว่ารวย ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างราบรื่น
   • ความสำเร็จในพระเจ้า = การเดินในสิ่งที่พระองค์เรียกคุณให้ทำ: โยชูวาประสบความสำเร็จไม่ใช่เพราะไม่มีศึก — เขาผ่านศึกตลอดชีวิต ความสำเร็จของเขาคือ เขาทำในสิ่งที่พระเจ้าเรียก จนจบ
   • เวลาเราวัดความสำเร็จด้วยตาเปล่า เรามักวัดผิด: เราดูยอดเงินในบัญชี ดูจำนวน follower ดูความสะดวกในชีวิต แต่พระเจ้าวัดด้วย ความซื่อสัตย์ คนที่ดูเหมือนไม่มีอะไรในสายตามนุษย์ อาจกำลังประสบความสำเร็จในแบบที่ฟ้าสวรรค์ปรบมือ
   • ลองคิดถึงแม่คนหนึ่งที่ตื่นตีห้าทุกวัน อธิษฐานเผื่อลูกที่ติดยา: ในสายตาโลก เธอไม่ได้ "สำเร็จ" อะไรเลย แต่ในสายตาพระเจ้า เธอกำลังสร้างกำแพงป้องกันที่ใหญ่กว่ากำแพงเยรีโค
   • ในมีคาห์ 6:8 เขียนว่า "พระองค์ได้ทรงสำแดงแก่เจ้าแล้ว มนุษย์เอ๋ย ว่าอะไรดี และพระเจ้าทรงประสงค์อะไรจากเจ้า นอกจากให้กระทำความยุติธรรม และรักความเมตตา และดำเนินอย่างถ่อมใจไปกับพระเจ้าของเจ้า" — สามคำสั่งง่ายๆ นี่คือนิยามของความสำเร็จ
   • ถ้าคุณกำลังเชื่อฟังในที่ที่ไม่มีใครเห็น คุณกำลังสำเร็จอยู่ — แม้ว่าจะยังไม่รู้สึกแบบนั้นก็ตาม

7. ทุกการเริ่มต้นใหม่ ต้องผ่านแม่น้ำจอร์แดน

   • อิสราเอลเข้าแผ่นดินสัญญาได้ ก็ต่อเมื่อข้ามแม่น้ำจอร์แดน: พระเจ้าไม่ได้ทำสะพานข้ามให้ พระองค์สั่งให้ปุโรหิตเดินลงไป ก่อน น้ำจะแยก ความเชื่อต้องก้าวก่อน แล้วทางจึงเปิด
   • แม่น้ำจอร์แดนของคุณคืออะไร? สิ่งที่อยู่ระหว่างคุณกับสิ่งที่พระเจ้าเรียกคุณให้เข้าไป อาจเป็นบทสนทนาที่หลีกเลี่ยงมาห้าปี อาจเป็นการให้อภัยคนที่คุณคิดว่าให้อภัยไม่ได้ อาจเป็นการเริ่มสิ่งใหม่ทั้งที่ไม่มีอะไรการันตี
   • ทุกฤดูใหม่ของชีวิต มี "ก่อนข้าม" และ "หลังข้าม": คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตยืนอยู่ฝั่ง "ก่อนข้าม" รอให้น้ำลดเองก่อน รอให้กลัวน้อยลงก่อน รอให้พร้อมก่อน แต่พระเจ้ามักจะเปิดทาง ระหว่างที่เท้าเปียกน้ำแล้ว ไม่ใช่ก่อนหน้านั้น
   • ผมเคยรอ "เวลาที่ใช่" มานานเกินไปสำหรับหลายเรื่อง: จนรู้ตัวว่าเวลาที่ใช่ที่ผมรอ มันไม่เคยมาเองโดยไม่ก้าวขาแรก ความรู้สึกพร้อมเป็นของหายาก ความเชื่อฟังต่างหากที่ทำให้เราเคลื่อนไหว
   • ในโยชูวา 3:15 เขียนว่า "เมื่อ...เท้าของปุโรหิต...ลงไปจุ่มในริมน้ำ" น้ำก็แยก — สังเกตว่าน้ำแยก หลังจาก เท้าจุ่มลงไป ไม่ใช่ก่อน
   • การเริ่มต้นใหม่ของคุณ อาจกำลังรอคุณก้าวขาแรกอยู่

สนองตอบถ้อยคำของพระเจ้า

• เขียนความกลัวออกมาเป็นข้อๆ — แล้วเขียนคำสัญญาของพระเจ้าข้างๆ: หยิบกระดาษหนึ่งแผ่น เขียนสิ่งที่คุณกลัวจริงๆ ตอนนี้ออกมาทั้งหมด ไม่ต้องสุภาพ ไม่ต้องเซ็นเซอร์ แล้วข้างๆ แต่ละข้อ เปิดพระคัมภีร์หาคำสัญญาของพระเจ้าที่ตอบเรื่องนั้น การเห็นด้วยตาตัวเองจะเปลี่ยน "ความกลัวที่ลอยอยู่" ให้กลายเป็น "ความกลัวที่ถูกตอบแล้ว"

• เลือกแม่น้ำจอร์แดนของคุณ — และเลือกวันที่จะก้าวขาแรก: อะไรคือสิ่งที่คุณเลื่อนมาหลายเดือนหรือหลายปีแล้ว? บทสนทนา? การเริ่มต้น? การหยุด? ลองเลือกหนึ่งอย่าง ไม่ต้องเลือกทั้งหมด แล้ววางวันที่ในปฏิทินภายใน 7 วันข้างหน้า ความเชื่อต้องการเส้นตาย ไม่ใช่ความสบาย

• ตั้งคำถามตอนที่กลัว — แทนที่จะเชื่อความกลัวทันที: เวลาความกลัวพูดดังในหัว ลองหยุดและถามตัวเองว่า "นี่คือความจริง หรือคือความกลัวที่ใส่หน้ากากความจริง?" ส่วนใหญ่คำตอบจะชัดทันที ความกลัวเกลียดการถูกถาม เพราะมันรอดอยู่ได้ด้วยการไม่ถูกสำรวจเท่านั้น

• อ่านโยชูวาบทที่ 1 ออกเสียง — สัปดาห์ละครั้ง: ไม่ต้องท่องจำ ไม่ต้องสรุปบทเรียน แค่อ่านออกเสียงให้ตัวเองได้ยิน เป็นเวลาสี่สัปดาห์ติดต่อกัน คำว่า "จงเข้มแข็งและกล้าหาญเถิด" จะเริ่มฝังลงในที่ที่ลึกกว่าความคิด

• บอกใครสักคนที่ไว้ใจได้ ว่าคุณกำลังกลัวอะไร: ความกลัวเติบโตในความเงียบ มันหดเล็กลงเมื่อถูกพูดออกมา คุณไม่ต้องการคำแนะนำ คุณแค่ต้องการพยานหนึ่งคนที่ได้ยิน เลือกคนที่จะอธิษฐานเผื่อคุณ ไม่ใช่คนที่จะมาแก้ปัญหาให้