ไม่มีใครชนะโดยบังเอิญ
ภาพ: Susanne Jutzeler, suju-foto (pexels)
ไม่มีใครชนะในชีวิตฝ่ายวิญญาณโดยบังเอิญ การเดินใกล้ชิดพระเจ้าเป็นผลของความตั้งใจที่ทำคู่กับความเชื่อ — เลือกซ้ำๆ ที่จะให้พื้นที่ เวลา และความสำคัญกับพระองค์ในตารางชีวิตจริง สิ่งที่ถูกตั้งใจให้สำคัญเท่านั้น ที่จะเติบโตขึ้นในใจของผู้เชื่อ
คุณเคยรู้สึกไหมว่าชีวิตของคุณกำลังลอยไปเรื่อยๆ เหมือนใบไม้ที่ตกลงในแม่น้ำ ไม่ได้เลือกทาง ไม่ได้กำหนดปลายทาง แค่ไหลไปตามกระแส? คุณตื่นมาในวันจันทร์ และก่อนรู้ตัวก็เป็นวันศุกร์ คุณเริ่มต้นปีด้วยความตั้งใจมากมาย และก่อนรู้ตัวก็ธันวาคมอีกแล้ว และในใจลึกๆ คุณรู้ว่าความสัมพันธ์กับพระเจ้าของคุณก็เป็นแบบนั้น — ไม่ได้แย่ ไม่ได้ดี แค่ "ลอย" ทำไมหลายคนถึงเดินกับพระเจ้าหลายปี แต่ไม่รู้สึกว่าตัวเองเติบโตเลย? คำตอบอาจไม่ได้อยู่ที่ความเชื่อของคุณอ่อนแอ แต่อยู่ที่บางสิ่งที่เล็กกว่านั้น และน่ากลัวกว่านั้น
3 ความจริงที่ปลุกชีวิตคริสเตียนของคุณให้ตื่น
ไม่มีใครเดินไปถึงยอดเขาโดยไม่ได้ตั้งใจเดิน
- ชัยชนะไม่เคยเกิดขึ้นโดยบังเอิญ: ลองสังเกตดูสิครับ เวลามีนักกีฬาชนะเหรียญทองโอลิมปิก ไม่มีใครพูดว่า "อ้าว ผมเพิ่งลงจากรถเมล์ และตื่นมาก็ชนะแล้ว" ทุกชัยชนะมีเรื่องราวของการตื่นตีห้า การฝึกซ้อมในวันที่ไม่อยากซ้อม การเลือกที่จะไม่ทำสิ่งที่คนอื่นทำ เพื่อจะได้สิ่งที่คนอื่นไม่ได้
- ชีวิตฝ่ายวิญญาณก็เหมือนกัน: ไม่มีใครตื่นขึ้นมาวันหนึ่งแล้วพบว่าตัวเอง "ใกล้ชิดกับพระเจ้าโดยบังเอิญ" ไม่มีใครค้นพบจุดประสงค์ในชีวิต ขณะที่นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง ความสัมพันธ์กับพระเจ้าที่ลึกซึ้งเป็นผลของการเลือกซ้ำๆ ที่จะเดินเข้าหาพระองค์ แม้ในวันที่ใจไม่อยากเดิน
- ลองนึกภาพชาวสวนสองคน: คนหนึ่งหว่านเมล็ดแล้วเดินจากไป หวังว่าฝนจะตก หวังว่าวัชพืชจะไม่ขึ้น หวังว่าจะมีผลผลิตในฤดูเก็บเกี่ยว อีกคนหว่านเมล็ดแล้วกลับมาทุกเช้า รดน้ำ ถอนหญ้า ดูแลดิน หกเดือนต่อมา ใครจะมีผลให้เก็บเกี่ยว? คำตอบไม่ได้ขึ้นอยู่กับ "พรของพระเจ้า" เพียงอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับความตั้งใจของชาวสวนด้วย
- ผมอ่านเจอใน สุภาษิต 21:5 ว่า: "ความคิดของคนขยันนำไปสู่ความอุดมสมบูรณ์อย่างแน่นอน แต่ทุกคนที่เร่งร้อนก็มาถึงความขัดสน" สังเกตคำว่า "ความคิด" ไม่ใช่แค่ "การกระทำ" — พระคัมภีร์บอกว่าก่อนการกระทำมีความคิดที่ตั้งใจ มีการวางแผน มีการเลือกล่วงหน้า
- การเดินกับพระเจ้าที่มีพลัง ไม่ได้เริ่มที่ความรู้สึก แต่เริ่มที่การตัดสินใจที่จะตั้งใจ
ความตั้งใจกับความเชื่อ คือสองปีกของนกตัวเดียวกัน
- ความเชื่อโดยไม่มีความตั้งใจ เป็นความฝัน: เราชอบพูดว่า "ผมเชื่อว่าพระเจ้ามีแผนสำหรับชีวิตผม" ดีมากครับ แต่ถ้าคุณเชื่อแบบนี้แล้วยังอยู่บนโซฟา รอให้แผนเดินมาหาคุณเอง คุณก็ไม่ได้เชื่อจริงๆ คุณแค่ฝันถึงสิ่งที่อยากให้เป็น
- ความตั้งใจโดยไม่มีความเชื่อ เป็นความเหนื่อยล้า: อีกด้านหนึ่ง คนที่ตั้งใจมากๆ แต่ไม่เชื่อในพระเจ้าผู้ที่ทำให้สิ่งต่างๆ เกิดขึ้น เขาจะกลายเป็นคนที่ดิ้นรนตลอดเวลา เหนื่อยตลอดเวลา รู้สึกว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับเขา และเขาคือผู้แบกโลกไว้
- เวลาเราดูคนที่เติบโตจริงๆ ในความเชื่อ: เขามีทั้งสองอย่าง เขาเชื่อว่าพระเจ้าจะทำงานในชีวิตเขา และเพราะเขาเชื่อ เขาจึงตั้งใจเปิดพระคัมภีร์ทุกเช้า เขาเชื่อว่าพระเจ้าจะตอบคำอธิษฐาน และเพราะเขาเชื่อ เขาจึงตั้งใจคุกเข่าลง สองสิ่งนี้ไม่ได้ขัดแย้งกัน มันเสริมกัน
- ผมเคยคิดว่า: ถ้าผมเชื่อมากพอ ทุกอย่างจะเกิดขึ้นเอง ผมจะตื่นมาเป็นคนใหม่ ใจของผมจะเปลี่ยนเอง แต่เวลาผ่านไปหลายปี ผมไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงเลย จนกระทั่งวันหนึ่งผมเข้าใจว่าพระเจ้ากำลังรอให้ผมก้าวเท้าแรก ก่อนพระองค์จะทำส่วนของพระองค์
- ใน ยากอบ 2:17 เขียนว่า: "ความเชื่อก็เช่นเดียวกัน ถ้าไม่ประพฤติตาม ก็ตายอยู่ในตัวเอง" คำว่า "ตาย" ในที่นี้แรงมากครับ พระคัมภีร์ไม่ได้บอกว่าความเชื่อโดยไม่มีการกระทำคือ "อ่อนแอ" หรือ "ไม่สมบูรณ์" — มันใช้คำว่าตาย เพราะความเชื่อที่ไม่ขยับ ไม่ใช่ความเชื่อจริงๆ
- พระเจ้าออกแบบให้ความเชื่อและความตั้งใจ ทำงานคู่กันเสมอ
สิ่งที่คุณตั้งใจให้ความสำคัญ คือสิ่งที่จะเติบโตในชีวิตคุณ
- เวลาของคุณบอกความจริงเกี่ยวกับใจคุณ: ลองนึกย้อนกลับไปสัปดาห์ที่แล้วครับ คุณใช้เวลาไปกับอะไรบ้าง? โทรศัพท์? งาน? Netflix? การอธิษฐาน? พระคัมภีร์? คำตอบของคุณคือกระจกที่สะท้อนสิ่งที่คุณตั้งใจให้สำคัญจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่คุณบอกว่าสำคัญ
- ความสัมพันธ์เติบโตในที่ที่มีการตั้งใจ: ลองนึกภาพว่าคุณบอกว่าคุณรักภรรยาของคุณมาก แต่คุณไม่เคยพูดกับเธอ ไม่เคยฟังเธอ ไม่เคยให้เวลาเธอ คำพูดของคุณจะกลายเป็นเรื่องตลกร้าย ความสัมพันธ์กับพระเจ้าก็เช่นกัน — คุณบอกว่าพระองค์คือลำดับที่หนึ่ง แต่ถ้าตารางของคุณไม่สะท้อนสิ่งนั้น ใจของคุณก็จะค่อยๆ ห่างออกไปโดยที่คุณไม่รู้ตัว
- เวลาเรามองดูคนที่ใกล้ชิดพระเจ้าจริงๆ: เขาไม่ได้เกิดมาแบบนั้น เขาตัดสินใจที่จะตื่นเช้าขึ้นสิบนาที เพื่ออ่านพระคัมภีร์ เขาตัดสินใจที่จะปิดโทรศัพท์ตอนสามทุ่ม เพื่อมีเวลาเงียบกับพระเจ้า เขาตัดสินใจที่จะเขียนคำอธิษฐานลงในสมุด เพราะรู้ว่าใจของเขาหลงลืมง่าย การตัดสินใจเล็กๆ เหล่านี้สะสมกันเป็นชีวิตที่ใกล้ชิดกับพระองค์
- ผมจำได้ว่ามีช่วงหนึ่ง: ผมตื่นมา หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเป็นสิ่งแรก เลื่อนข่าว เลื่อนโซเชียล หนึ่งชั่วโมงผ่านไปแล้วผมยังไม่ได้พูดคุยกับพระเจ้าเลยสักคำ จนผมตัดสินใจว่า ก่อนหยิบโทรศัพท์ ผมจะหยิบพระคัมภีร์ก่อน แค่ห้านาที — แต่ห้านาทีนั้นเปลี่ยนทิศของวันทั้งวัน
- ผมอ่านเจอใน มัทธิว 6:33 ว่า: "แต่จงแสวงหาแผ่นดินของพระเจ้าและความชอบธรรมของพระองค์ก่อน แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มเติมสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ให้" คำว่า "ก่อน" สำคัญมากครับ พระเยซูไม่ได้บอกให้แสวงหาพระเจ้า "บ้าง" หรือ "เมื่อมีเวลา" — พระองค์บอกให้แสวงหาก่อน นี่คือการตั้งใจที่ชัดเจนที่สุด
- สิ่งที่คุณให้พื้นที่ในชีวิต จะเติบโต สิ่งที่คุณไม่ได้ให้พื้นที่ จะค่อยๆ ตายไป
สนองตอบถ้อยคำของพระเจ้า
- เขียนลงไปว่าวันพรุ่งนี้คุณจะพบพระเจ้าตอนไหน: อย่าปล่อยให้เป็น "เมื่อมีเวลา" เพราะวันที่มีเวลาจะไม่มาเอง เลือกเวลาเฉพาะ — เช่น ตื่นมาห้าโมงครึ่ง หรือก่อนนอนสี่ทุ่มครึ่ง — แล้วเขียนลงในปฏิทินเหมือนนัดสำคัญที่สุดของวัน
- หยิบโทรศัพท์ทีหลังพระคัมภีร์: ในเจ็ดวันข้างหน้านี้ ลองตั้งกฎเล็กๆ ว่า ก่อนหยิบโทรศัพท์ตอนเช้า คุณจะอ่านพระคัมภีร์อย่างน้อยห้านาทีก่อน คุณจะแปลกใจว่าการเรียงลำดับเล็กๆ นี้ เปลี่ยนใจของคุณทั้งวันได้อย่างไร
- เลือกคำอธิษฐานสามข้อ ที่คุณจะอธิษฐานทุกวัน: ไม่ต้องเยอะ ไม่ต้องสวยงาม แค่สามข้อที่คุณตั้งใจให้เป็นเสาหลักของบทสนทนากับพระเจ้า เขียนลงในสมุดเล็กๆ และทบทวนทุกวัน
- ปลดปล่อยตัวเองจากความสมบูรณ์แบบ: ถ้าคุณพลาดวันหนึ่ง — กลับมาในวันถัดไป ไม่ต้องเริ่มใหม่ ไม่ต้องโทษตัวเอง ความตั้งใจไม่ใช่การไม่พลาด แต่คือการกลับมาทุกครั้งที่พลาด
- บอกใครสักคนถึงความตั้งใจของคุณ: การตั้งใจที่ไม่มีคนรู้ มักจะหายไปเงียบๆ บอกเพื่อนสนิทหรือพี่น้องในความเชื่อสักคนว่าคุณกำลังพยายามอะไร แล้วขอให้เขาถามคุณทุกสัปดาห์
ผมอยากบอกคุณบางอย่างก่อนจากกันวันนี้ ชีวิตที่คุณใฝ่ฝัน — ชีวิตที่ใกล้ชิดพระเจ้า ชีวิตที่มีสันติสุข ชีวิตที่มีจุดประสงค์ — มันไม่ได้รออยู่ที่ปลายทางของความบังเอิญ มันรออยู่ที่ปลายทางของการตัดสินใจเล็กๆ ที่คุณจะทำในวันพรุ่งนี้ ในเช้าวันพรุ่งนี้ ในห้านาทีแรกที่คุณตื่นขึ้นมา พระเจ้าไม่ได้กำลังรอให้คุณเป็นคนพิเศษหรือมีความเชื่อมหัศจรรย์ — พระองค์รอให้คุณเปิดประตู วันนี้ผมขอให้คุณลองเขียนคำอธิษฐานสามข้อลงในกระดาษแผ่นหนึ่ง วางไว้ข้างเตียง และพรุ่งนี้เช้า ก่อนหยิบโทรศัพท์ ก่อนเลื่อนข่าว ก่อนเริ่มวุ่นวาย — หยิบกระดาษนั้นขึ้นมาพูดกับพระเจ้า แค่ครั้งเดียว แล้วดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับใจคุณ ผมเชื่อว่าพระเจ้ากำลังรอคุณอยู่ที่นั่น และผมหวังว่าคุณจะไม่พลาดการพบกันครั้งนั้น เพราะคุณจะไม่ชนะโดยบังเอิญ — แต่คุณจะชนะ ถ้าคุณตั้งใจที่จะเดิน
คำสำคัญในบทความนี้
คำถามที่พบบ่อย
ความตั้งใจสำคัญอย่างไรในชีวิตคริสเตียน?+
ถ้าตั้งใจอ่านพระคัมภีร์แล้วพลาดบ่อย ควรทำอย่างไร?+
ทำไมการเดินกับพระเจ้าหลายปีถึงไม่รู้สึกว่าเติบโต?+
ความเชื่อกับความตั้งใจ ขัดแย้งกันไหม?+
จะเริ่มเดินกับพระเจ้าอย่างตั้งใจได้อย่างไร?+