เมื่อฉันทำผิดพลาดไป มีใครเข้าใจบ้าง มีใครไหม สนใจฉันคิดอะไร
บางครั้งทำผิดพลาดไป
ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจ
ไม่มีใครให้อภัย มีแต่ซ้ำเติม
ชีวิตหลงทาง
ไร้ซึ่งความหวังใดใด
ทุกข์ระทม
ล้มลงก็ทนสู้เพียงคนเดียว
มองหาคนมาเห็นใจ
ต้องการคนให้อภัย
มีไหมใครจะมาเห็นฉันบ้าง
กว่าจะรู้ว่ามีคนหนึ่งที่เฝ้าเป็นห่วง
กว่าจะรู้ว่ายังไม่สายเกินไป
มาบัดนี้ว่ามีพระองค์ผู้ทรงเป็นความหวังใจ
ชีวิติฉันเริ่มเปลี่ยนไป
บัดนี้ฉันมีพระองค์เป็นกำลังใจ
จึงได้รู้ว่าพระองค์รักฉันมากมาย
สิ่งที่ฉันผิดพลาดไป
พระองค์ทรงให้อภัย
ทรงนำฉันเริ่มต้นใหม่
จึงได้รู้ว่ามีผู้หนึ่งที่เฝ้าเป็นห่วง
จึงได้รู้ว่ายังไม่สายเกินไป
มาบัดนี้พระองค์ผู้ทรงเป็นความหวังใจ
ทรงนำฉันเริ่มต้นใหม่
(เพราะพระองค์เป็นความหวังใจ)