เสียงของพระเจ้า ไม่ใช่เสียงเดียวที่ดังในใจ

7 ความจริงเรื่องเสียงที่เปลี่ยนชีวิตของคุณได้

1. พระเจ้าสัญญาว่าจะพูด แต่ไม่ได้สัญญาว่าจะเป็นเสียงเดียว

   • คำสัญญาในอิสยาห์ที่หลายคนมองข้าม: อิสยาห์ 30:21 บอกว่า "หูของเจ้าจะได้ยินเสียงข้างหลังเจ้าพูดว่า นี่คือทางนั้น จงเดินในทางนั้น" คำสัญญานี้สวยงามมาก แต่มันไม่ได้บอกว่าจะเป็นเสียงเดียวที่คุณได้ยิน
   • ความเข้าใจผิดที่ทำให้หลายคนเหนื่อย: คนเรามักคิดว่า ถ้าได้ยินเสียงพระเจ้าแล้ว ความสับสนจะหายไปทันที แต่ความจริงคือ ความสับสนเกิดจากการที่เราได้ยินหลายเสียงพร้อมกัน ไม่ใช่จากการที่พระเจ้าไม่พูด
   • ลองนึกภาพว่า: คุณยืนอยู่ในห้องที่มีคน 10 คนพูดพร้อมกัน เสียงหนึ่งในนั้นกำลังบอกทางออกที่ถูกต้อง อีก 9 เสียงกำลังบอกทางออกที่ผิด ปัญหาไม่ใช่ว่าเสียงที่ถูกต้องนั้นเงียบเกินไป ปัญหาคือคุณยังไม่ได้ฝึกฟัง
   • ผมอ่านเจอใน 1 พงศ์กษัตริย์ 19:12 ว่าพระเจ้าไม่ได้อยู่ในลม ไม่ได้อยู่ในแผ่นดินไหว ไม่ได้อยู่ในไฟ แต่อยู่ในเสียงเบาๆ ที่ตามมา นี่บอกผมว่า เสียงของพระเจ้าไม่ได้ดังที่สุดเสมอไป มันแค่จริงที่สุด
   • การฟังพระเจ้าจึงเป็นทักษะ ไม่ใช่เหตุการณ์

2. เสียงของศัตรู ชอบมาในรูปแบบของ "ผู้สื่อสาร"

   • ยาเบศไม่ได้ส่งทหารไปจับ แต่ส่งคนไปข่มขู่: ในเรื่องราวของเอลียาห์ ผู้หญิงคนหนึ่งที่ชั่วร้ายมาก ไม่ได้มีอำนาจจริงที่จะทำตามคำขู่ของเธอ เธอจึงใช้ "ข้อความ" แทน คำขู่กระซิบเข้าหูดังกว่าดาบที่อยู่ในมือ
   • เรื่องนี้บอกอะไรเรา: ศัตรูของจิตวิญญาณคุณ ส่วนใหญ่ไม่มีอำนาจจริงที่จะทำลายคุณ มันมีแค่อำนาจในการพูดให้คุณเชื่อ ว่ามันมีอำนาจ
   • เวลาเราตื่นมาตอนเช้า แล้วรู้สึกหนักใจอย่างไม่มีเหตุผล: ลองตรวจสอบดูว่า ความรู้สึกนั้นมาจากสถานการณ์จริง หรือมาจาก "ข้อความ" ที่ค้างอยู่ในหัวจากเมื่อวาน เสียงในหัวที่บอกว่า "เธอจะไปไม่รอด" "ไม่มีใครรักเธอจริง" "เธอเริ่มต้นใหม่ไม่ได้แล้ว" — เสียงเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นข่าวเท็จที่ส่งโดยผู้ส่งสาส์น ไม่ใช่ความจริงที่จับต้องได้
   • ผมอ่านเจอในยอห์น 8:44 ว่าซาตานเป็น "บิดาแห่งการมุสา" มันไม่ได้มีความจริงในตัวเลย มันมีแต่คำพูด และคำพูดที่ไม่ได้รับการตรวจสอบ ก็จะกลายเป็นบ้านที่เราอาศัยอยู่
   • คุณไม่จำเป็นต้องตอบทุกข้อความที่ส่งมา

3. ความทรงจำของคุณ ก็เป็นเสียงหนึ่ง

   • เราทุกคนเป็นนักตัดต่อหนัง: เราตัดบางฉากออก ใส่บางตัวละครเข้าไป ขยายความเจ็บปวด ลดทอนความรัก คนสองคนผ่านเหตุการณ์เดียวกัน แต่จำต่างกันคนละแบบ
   • ปัญหาคือ เรามักจำสิ่งที่ทำให้เราเจ็บ ชัดกว่าสิ่งที่พระเจ้าทำให้เรารอด: เราจำคำที่พ่อเคยพูดได้ทุกตัวอักษร แต่ลืมว่าพระเจ้าตอบคำอธิษฐานของเราในเดือนที่แล้วอย่างไร เราจดจ่อกับฉากที่เราล้ม มากกว่าฉากที่พระเจ้าค่อยๆ ยกเราขึ้น
   • ลองนึกภาพว่า: ถ้าคุณเปิดสมุดบันทึกชีวิตของคุณ แล้วใส่ไฮไลต์สีเหลืองบนทุกครั้งที่พระเจ้าช่วยคุณ คุณจะแปลกใจว่ามีกี่หน้าที่เต็มไปด้วยสีเหลือง แต่ที่ผ่านมา คุณกลับใส่ไฮไลต์สีแดงบนทุกครั้งที่คุณเจ็บปวด แล้วบอกตัวเองว่า "นี่คือชีวิตของฉัน"
   • ผมอ่านเจอในสดุดี 77:11-12 ว่า "ข้าพระองค์จะระลึกถึงพระราชกิจของพระยาห์เวห์... ข้าพระองค์จะใคร่ครวญถึงพระราชกิจทั้งสิ้นของพระองค์" การจำสิ่งที่พระเจ้าทำ คือการฝึกฝนทางวิญญาณ ไม่ใช่กิจกรรมยามว่าง
   • เริ่มจากการเล่าเรื่องของคุณใหม่ ด้วยพระเจ้าเป็นตัวเอก

4. เสียงของพระเจ้า มักมาจาก "ข้างหลัง" ไม่ใช่ "ข้างหน้า"

   • อิสยาห์เขียนไว้ชัด: "เสียงข้างหลังเจ้า": ทำไมข้างหลัง? เพราะพระเจ้าไม่ได้เดินนำเราเสมอไป บางครั้งพระองค์เดินตามหลัง คอยเรียกเราให้กลับมาในทางที่ถูก
   • นี่เปลี่ยนวิธีที่เรามองความผิดพลาด: ถ้าพระเจ้าอยู่ข้างหลัง แปลว่าทุกครั้งที่เราเลี้ยวผิดทาง พระองค์ก็ตามเรามาด้วย เราไม่ได้ถูกทิ้งให้หลงทาง พระองค์ยังเรียกเราจากที่ที่เราอยู่ ไม่ใช่จากที่ที่เราควรจะอยู่
   • เวลาเราเลี้ยวผิด: เสียงแรกที่เราได้ยินมักไม่ใช่ "นี่คือทางนั้น" แต่เป็น "เธอนี่มันโง่มาก" "เธอน่าจะรู้ตั้งแต่แรก" "พระเจ้าคงผิดหวังในเธอ" เสียงเหล่านี้ไม่ใช่เสียงของผู้เลี้ยงที่ดี ผู้เลี้ยงที่ดีไม่ตีแกะที่หลงทาง แต่อุ้มกลับ
   • ผมอ่านเจอในลูกา 15:5 ว่าผู้เลี้ยงที่ดี "ก็เอาแกะนั้นใส่บ่าด้วยความยินดี" ไม่ได้ดุ ไม่ได้ลงโทษ ไม่ได้บ่น แค่อุ้มกลับ ด้วยความยินดี
   • คุณยังได้ยินเสียงเรียกอยู่ เพราะคุณยังไม่ได้ไปไกลเกินกว่าพระคุณ

5. ศัตรูจะทำทุกอย่างให้คุณ "ลุกขึ้นจากที่ของคุณ"

   • ยาเบศไม่ได้ต้องการฆ่าเอลียาห์ทันที — เธอแค่อยากให้เขาย้ายออก: เพราะเธอรู้ว่า ถ้าเอลียาห์ยังยืนอยู่ในที่ที่พระเจ้าวางเขาไว้ พระเจ้าจะอยู่กับเขา และเธอชนะไม่ได้
   • เสียงของศัตรู มักไม่ได้บอกให้เราทำสิ่งเลวร้าย: มันบอกแค่ให้เรา "ลุกขึ้น" จากตำแหน่งที่พระเจ้าวางเราไว้ ลุกขึ้นจากคริสตจักร ลุกขึ้นจากการแต่งงาน ลุกขึ้นจากการรับใช้ ลุกขึ้นจากความฝัน ลุกขึ้นจากความสัมพันธ์
   • ลองนึกภาพว่า: ต้นไม้ที่กำลังจะแตกราก ในวันที่ลมพายุพัดแรงที่สุด ถ้ามันถอนตัวเองออกจากดิน เพราะคิดว่าจะปลอดภัยกว่า มันจะตาย แต่ถ้ามันแค่งอตามลม แล้วยังยึดรากไว้ มันจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม การยืนอยู่ที่เดิม บางครั้งเป็นการต่อสู้ที่ใหญ่ที่สุด
   • ผมอ่านเจอในเอเฟซัส 6:13 ว่า "ครั้นทำสิ่งสารพัดเสร็จแล้ว จะได้ยืนหยัดอยู่ได้" สังเกตว่าเปาโลไม่ได้บอกให้เราโจมตี เขาบอกให้ "ยืน" การยืนเฉยในที่ของพระเจ้า คือชัยชนะ
   • ก่อนคุณจะตัดสินใจ "ไปจากที่นี่" ลองถามว่า เสียงนี้มาจากไหน

6. เสียงในใจเรา ไม่จำเป็นต้องเป็นของเรา

   • เราคิดว่าทุกความคิดในหัวเราเป็นของเรา: แต่ความจริงไม่ใช่ บางความคิดมาจากพระเจ้า บางความคิดมาจากศัตรู บางความคิดมาจากความบาดเจ็บในอดีต บางความคิดมาจากสิ่งที่เราได้ยินจากคนอื่นเมื่อ 20 ปีก่อน
   • การแยกแยะนี้สำคัญมาก: เพราะถ้าเราคิดว่า "เธอไม่มีค่า" คือเสียงของเรา เราจะรู้สึกผิดที่จะปฏิเสธมัน แต่ถ้าเรารู้ว่ามันคือเสียงที่เข้ามาจากภายนอก เราจะมีกำลังที่จะปฏิเสธ
   • เวลาเรานั่งเงียบ ๆ: ลองสังเกตความคิดที่ผ่านเข้ามา แล้วถามทีละความคิดว่า "นี่ฟังดูเหมือนเสียงของผู้ที่รักฉันมากที่สุดในจักรวาลไหม? นี่ฟังดูเหมือนเสียงที่จะตายเพื่อฉันไหม?" ถ้าไม่ใช่ มันไม่ใช่เสียงของพระเจ้า
   • ผมอ่านเจอใน 2 โครินธ์ 10:5 ว่า "จับ​ทุก​ความ​คิด​ให้​เชื่อ​ฟัง​พระคริสต์" คำว่า "จับ" บอกผมว่า ความคิดไม่ใช่นาย เราเป็นนาย เราเลือกได้ว่าจะให้ความคิดไหนเข้ามาตั้งบ้านในใจ
   • คุณสามารถเป็นยามรักษาประตูใจของคุณเอง

7. เสียงของพระเจ้า มักจะปลุกความหวัง เสียงของศัตรู มักจะปลุกความกลัว

   • นี่คือกฎที่เรียบง่ายที่สุดในการแยกเสียง: เสียงของพระเจ้านำไปสู่ความหวัง เสรีภาพ ความรัก สันติสุข ถึงแม้จะเป็นการกล่าวโทษบาป มันก็นำไปสู่การกลับใจที่นำมาซึ่งชีวิต ไม่ใช่ความเสียใจที่นำมาซึ่งความตาย
   • เสียงของศัตรู ตรงกันข้าม: มันทำให้คุณรู้สึกเล็ก รู้สึกผิด รู้สึกหมดหวัง รู้สึกว่าไม่มีทางออก รู้สึกว่าพระเจ้าโกรธคุณ รู้สึกว่าคุณต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อชดใช้ ก่อนพระเจ้าจะยอมรับคุณกลับ
   • ลองนึกภาพว่า: หลังจากที่คุณทำอะไรผิดพลาด ถ้าเสียงที่คุณได้ยินคือ "เธอเป็นความผิดพลาด" — นั่นไม่ใช่เสียงของพระเจ้า ถ้าเสียงที่คุณได้ยินคือ "ฉันรักเธอ มาคุยกันเถอะ ลองอีกครั้ง" — นั่นคือเสียงของผู้เลี้ยงที่ดี
   • ผมอ่านเจอใน 2 โครินธ์ 7:10 ว่า "ความเสียใจตามพระประสงค์ของพระเจ้า ย่อมก่อให้เกิดการกลับใจ... แต่ความเสียใจตามอย่างโลกย่อมก่อให้เกิดความตาย" สังเกตว่ามีความเสียใจสองแบบ แบบหนึ่งนำชีวิต อีกแบบนำความตาย
   • ทุกครั้งที่คุณได้ยินเสียง ให้ถามว่า มันนำคุณไปไหน

สนองตอบถ้อยคำของพระเจ้า

• ฝึกเงียบ 5 นาทีทุกเช้า: ก่อนเช็คโทรศัพท์ ก่อนเริ่มงาน นั่งเงียบ ๆ 5 นาที ไม่ต้องอธิษฐานยาว ไม่ต้องอ่านพระคัมภีร์ก่อน แค่ฟัง สังเกตเสียงที่เข้ามาในใจ แล้วเรียนรู้ที่จะแยก ว่าเสียงไหนเป็นของใคร นี่คือการฝึก "หู" ของจิตวิญญาณ เหมือนนักดนตรีฝึกแยกโน้ต
• จดบันทึก "เสียง" ที่ได้ยินใน 1 สัปดาห์: ทุกครั้งที่มีความคิดสำคัญผ่านเข้ามา จดลงในสมุดเล่มหนึ่ง แล้วเขียนข้างๆ ว่ามันทำให้คุณรู้สึกอย่างไร — มีความหวังขึ้น หรือกลัวมากขึ้น สิ้นสุดสัปดาห์ คุณจะเห็นรูปแบบ และเริ่มแยกเสียงของพระเจ้าจากเสียงอื่นได้ชัดขึ้น
• ตรวจสอบทุกคำตัดสินใจครั้งใหญ่ ด้วยคำถาม 3 ข้อ: หนึ่ง — เสียงที่บอกให้ฉันตัดสินใจแบบนี้ ทำให้ฉันรู้สึกหวัง หรือกลัว? สอง — มันสอดคล้องกับพระวจนะของพระเจ้าไหม? สาม — คนที่รักฉันและรักพระเจ้าจะเห็นด้วยไหม? ถ้าผ่านทั้ง 3 ข้อ ก้าวเดิน ถ้าไม่ผ่าน รอ
• ปลดปล่อยเสียงเก่าที่ค้างอยู่ในหัว: เขียนรายการเสียงที่คุณได้ยินซ้ำ ๆ มาตลอด เช่น "เธอไม่ดีพอ" "เธอจะไปไม่รอด" แล้วเขียนข้างๆ ว่า "เสียงนี้มาจากใคร?" คุณจะแปลกใจที่ส่วนใหญ่ไม่ใช่เสียงของพระเจ้า แล้วเสียงนั้น ปฏิเสธมัน ดังๆ
• เล่าเรื่องชีวิตของคุณใหม่ ด้วยพระเจ้าเป็นตัวเอก: ลองเขียน 1 หน้า เล่าเรื่องชีวิตของคุณ แต่คราวนี้ ใส่ทุกครั้งที่พระเจ้าช่วยคุณ ปกป้องคุณ ตอบคำอธิษฐานคุณ คุณจะเห็นว่า ชีวิตของคุณไม่ใช่ห่วงโซ่ของความเจ็บปวด แต่เป็นห่วงโซ่ของพระคุณ