ฉบับ

เลวีนิติ 6

30 ข้อ · บทที่ 6 จาก 27

พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ผู้ใดทำบาปและทำการไม่ซื่อตรงต่อพระยาห์เวห์ ด้วยการหลอกลวงเพื่อนบ้านในเรื่องของฝากหรือของประกัน หรือทางการโจรกรรม หรือถ้าเขาได้บีบบังคับเพื่อนบ้าน หรือพบสิ่งที่หายไปแล้วแต่ไม่ยอมรับ และสาบานตนเป็นความเท็จ หรือทำความผิดใดๆ ที่มนุษย์ทำ เมื่อผู้ใดได้ทำบาป และสำนึกผิดแล้ว ก็ให้ผู้นั้นคืนของที่ได้มาทางการโจรกรรมเสีย หรือสิ่งใดที่เขาได้มาด้วยการบีบบังคับ หรือสิ่งที่ฝากเขาไว้ หรือสิ่งสูญหายที่เขาได้พบเข้า หรือสิ่งใดๆ ที่เขาได้สาบานเท็จไว้ ให้เขาคืนให้เต็มตามจำนวน และให้เพิ่มอีกหนึ่งในห้า และมอบให้แก่เจ้าของในวันที่เขาถวายเครื่องบูชาชดใช้บาป ให้ผู้นั้นนำแกะตัวผู้ที่ไม่มีตำหนิมาจากฝูงเป็นเครื่องบูชาชดใช้บาปถวายแด่พระยาห์เวห์ มามอบให้ปุโรหิต หรือนำเงินที่มีค่าเท่ากับแกะตัวผู้ตามการประเมินราคาเพื่อเป็นค่าชดใช้บาป ปุโรหิตจะลบล้างบาปของเขาเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ และเขาจะได้รับการอภัยในสิ่งที่เขาได้ทำไปซึ่งทำให้เขามีความผิด” พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงบัญชาอาโรนและบุตรของเขาว่า ต่อไปนี้เป็นกฎเรื่องเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาเผาทั้งตัวนั้นจะต้องเผาบนแท่นตลอดคืนจนรุ่งเช้า จงให้ไฟบนแท่นเผาเครื่องบูชาลุกอยู่ตลอดเวลา ให้ปุโรหิตสวมเสื้อผ้าป่านและสวมกางเกงผ้าป่าน และให้ตักมูลเถ้าจากเครื่องบูชาเผาทั้งตัวที่ถูกไฟเผาไหม้บนแท่น และให้นำไปไว้ข้างแท่น ให้เขาถอดเสื้อตำแหน่งที่สวมอยู่ออก แล้วสวมเสื้ออีกชุดหนึ่ง นำมูลเถ้าออกไปนอกค่ายยังที่ไม่เป็นมลทิน ให้เขารักษาไฟบนแท่นให้ลุกอยู่ ห้ามให้ไฟดับเป็นอันขาด ให้ปุโรหิตใส่ฟืนทุกเช้าและเรียงเครื่องบูชาเผาทั้งตัวให้เป็นระเบียบไว้บนแท่น และเผาไขมันของเครื่องศานติบูชาบนนั้น เขาจะต้องดูแลให้ไฟติดอยู่บนแท่นตลอดเวลา ห้ามให้ไฟดับเป็นอันขาด “ต่อไปนี้เป็นกฎของการถวายธัญบูชา ให้บรรดาบุตรของอาโรนถวายเครื่องบูชานี้เฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่หน้าแท่นบูชา ให้ปุโรหิตคนหนึ่งหยิบแป้งอย่างดีกำมือหนึ่งจากธัญบูชากับน้ำมันที่วางไว้และเครื่องกำยานทั้งหมดซึ่งอยู่บนธัญบูชา และเผาส่วนนี้บนแท่นเป็นส่วนอนุสรณ์ เป็นกลิ่นพอพระทัยแด่พระยาห์เวห์ ส่วนที่เหลือให้อาโรนและบรรดาบุตรของเขารับประทาน ให้เป็นขนมไร้เชื้อรับประทานในวิสุทธิสถาน รับประทานในลานของเต็นท์นัดพบ ห้ามปิ้งโดยใส่เชื้อในขนมนั้น เราได้ให้ส่วนนี้เป็นส่วนเครื่องบูชาด้วยไฟของเราซึ่งสงวนให้พวกเขา เป็นของถวายที่บริสุทธิ์ที่สุดเช่นเดียวกับเครื่องบูชาลบล้างบาป และเครื่องบูชาชดใช้บาป ให้บุตรทั้งหลายของอาโรนรับประทานสิ่งนี้ จากเครื่องบูชาด้วยไฟของพระยาห์เวห์ เป็นกฎเกณฑ์ถาวรตลอดชั่วชาติพันธุ์ของท่านทั้งหลาย ผู้ใดที่ถูกต้องสิ่งเหล่านี้จะบริสุทธิ์” พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ต่อไปนี้เป็นเครื่องบูชาที่อาโรนและบุตรทั้งหลายของเขาจะนำมาถวายแด่พระยาห์เวห์ในวันที่เขารับการเจิม คือแป้งอย่างดีหนึ่งกิโลกรัมเป็นธัญบูชาประจำให้ถวายตอนเช้าครึ่งหนึ่ง ตอนเย็นครึ่งหนึ่ง เคล้ากับน้ำมันจนเข้ากันดีแล้วทอดบนเหล็ก ทำเป็นแผ่นเหมือนธัญบูชา แล้วถวายเป็นกลิ่นพอพระทัยแด่พระยาห์เวห์ ให้ปุโรหิตจากบรรดาบุตรของอาโรนผู้รับการเจิมตั้งแทนเขาถวายสิ่งนี้แด่พระยาห์เวห์เป็นกฎเกณฑ์สืบไปเนืองนิตย์ ให้เผาเครื่องบูชาทั้งหมด ธัญบูชาของปุโรหิตทุกอย่างให้เผาจนหมด ห้ามรับประทาน” พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงกล่าวแก่อาโรนและบุตรของเขาว่า ต่อไปนี้เป็นกฎการถวายเครื่องบูชาลบล้างบาป คือให้ฆ่าสัตว์ที่เป็นเครื่องบูชาลบล้างบาปในที่สำหรับฆ่าสัตว์ซึ่งเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวเฉพาะพระพักตร์พระยาห์เวห์ เป็นสิ่งบริสุทธิ์ที่สุด ให้ปุโรหิตผู้ถวายเครื่องบูชาลบล้างบาปจะรับประทานสัตว์นั้น ให้เขารับประทานในวิสุทธิสถาน ในลานเต็นท์นัดพบ ผู้ใดแตะต้องเนื้อสัตว์นั้นจะบริสุทธิ์ เมื่อประพรมและมีเลือดติดเสื้อ ก็ให้ซักเสื้อตำแหน่งส่วนที่มีเลือดติดนั้นในวิสุทธิสถาน จงทำให้ภาชนะดินที่ใช้ต้มเนื้อนั้นแตก ถ้าต้มในภาชนะทองสัมฤทธิ์ก็ให้ขัดและล้างเสียด้วยน้ำ ให้ผู้ชายทุกคนที่เป็นปุโรหิตรับประทานได้ เป็นของบริสุทธิ์ที่สุด แต่เครื่องบูชาลบล้างบาปซึ่งปุโรหิตนำเลือดเข้าไปในเต็นท์นัดพบเพื่อลบมลทินในวิสุทธิสถานนั้น ห้ามรับประทาน แต่ให้เผาไฟเสีย