ฉบับ

โยบ 23

17 ข้อ · บทที่ 23 จาก 42

แล้วโยบตอบว่า “คำร้องทุกข์ของข้าก็ขมขื่นในวันนี้ด้วย มือของข้าก็หนักเพราะการร้องครวญครางของข้า โอ ข้าอยากทราบว่าจะพบพระองค์ได้ที่ไหน เพื่อข้าจะมาถึงที่ประทับของพระองค์ ข้าจะยื่นคดีของข้าเฉพาะพระพักตร์พระองค์ และบรรจุข้อโต้แย้งให้เต็มปากข้า ข้าจะทราบว่า พระองค์จะทรงตอบข้าอย่างไร และเข้าใจสิ่งที่พระองค์จะตรัสกับข้า พระองค์จะทรงสู้คดีกับข้าด้วยพลานุภาพยิ่งใหญ่ของพระองค์หรือ เปล่าเลย พระองค์จะทรงฟังข้า ณ ที่นั้นคนเที่ยงธรรมจะสู้ความกับพระองค์ได้ และข้าจะรับการช่วยกู้ให้พ้นจากผู้พิพากษาของข้าเป็นนิตย์ ดูเถิด ข้าเดินไปข้างหน้า แต่พระองค์มิได้สถิตที่นั่น และไปข้างหลัง แต่ก็ไม่สังเกตเห็นพระองค์ ข้างซ้ายที่พระองค์ทรงทำกิจ ข้าก็ไม่เห็นพระองค์ ข้างขวาที่พระองค์ทรงซ่อนอยู่ ข้าก็ไม่พบพระองค์ แต่พระองค์ทรงทราบทางที่ข้าไป เมื่อทรงทดสอบข้าแล้ว ข้าก็จะเป็นอย่างทองคำ เท้าของข้าเดินตามติดรอยพระบาทของพระองค์ ข้าถือรักษาพระมรรคาและมิได้หันเห ข้ามิได้พรากจากพระบัญญัติแห่งไพรพระโอษฐ์ของพระองค์ ข้าสะสมพระวจนะแห่งพระโอษฐ์ของพระองค์ไว้มากกว่ากฎเกณฑ์ของข้า แต่พระองค์มีพระทัยแน่วแน่ แล้วผู้ใดจะห้ามพระองค์ได้ พระองค์มีพระประสงค์สิ่งใด พระองค์ก็ทรงทำสิ่งนั้น เพราะพระองค์จะทรงทำสิ่งที่ทรงกำหนดให้ข้านั้นครบถ้วน และสิ่งอย่างนั้นมากมายอยู่ในพระดำริของพระองค์ เพราะฉะนั้นข้าจึงหวาดผวาเฉพาะพระพักตร์พระองค์ เมื่อข้าตรึกตรอง ข้าก็ครั่นคร้ามต่อพระองค์ พระเจ้าทรงทำให้ใจข้าอ่อนเปลี้ย องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงทำให้ข้าสะทกสะท้าน ถึงกระนั้น ข้าจะไม่ถูกตัดขาดโดยความมืด แม้ความมืดจะปกคลุมหน้าข้าไว้