ฉบับ

เอเสเคียล 7

27 ข้อ · บทที่ 7 จาก 48

พระวจนะของพระยาห์เวห์มาถึงข้าพเจ้าอีกว่า “เจ้า บุตรมนุษย์เอ๋ย พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสกับแผ่นดินอิสราเอลดังนี้ว่า อวสาน อวสานมาถึง ทั้งสี่มุมของแผ่นดิน บัดนี้อวสานมาถึงเจ้า และเราจะปล่อยให้ความกริ้วของเรามาเหนือเจ้า และเราจะพิพากษาเจ้าตามวิถีชีวิตเจ้า และเราจะลงทัณฑ์เพราะสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหมดของเจ้า นัยน์ตาของเราจะไม่ปรานีเจ้า และเราก็จะไม่กรุณา แต่เราจะลงทัณฑ์เจ้าตามวิถีชีวิตเจ้า ขณะเมื่อสิ่งน่าสะอิดสะเอียนยังอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่า เราคือยาห์เวห์ พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้ว่า ดูสิ วิบัติ วิบัติที่ไม่เคยมี ได้มาถึงแล้ว อวสานมาถึง อวสานนั้นมาถึงแล้ว มันตื่นขึ้นมาต่อสู้เจ้า ดูสิ มันมาถึงแล้ว ชาวแผ่นดินเอ๋ย ความหายนะของเจ้ามาถึงแล้ว เวลานั้นมาถึงแล้ว วันนั้นก็ใกล้เข้ามา มีแต่ความโกลาหล และไร้ความยินดีบนภูเขา บัดนี้ ใกล้เวลาที่เราจะเทความโกรธของเราบนเจ้า และระบายความกริ้วของเราต่อเจ้าจนหมดสิ้น และเราจะพิพากษาเจ้าตามวิถีชีวิตเจ้า และเราจะลงทัณฑ์เพราะสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งหมดของเจ้า นัยน์ตาของเราจะไม่ปรานี และเราก็จะไม่กรุณา แต่เราจะลงทัณฑ์เจ้าตามวิถีชีวิตเจ้า ขณะเมื่อสิ่งน่าสะอิดสะเอียนยังอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่า เราคือยาห์เวห์ผู้โบยตี นี่แน่ะ วันนั้น ดูสิ มาถึงแล้ว ความหายนะของเจ้าออกมาแล้ว ไม้พลองก็เบ่งบาน ความเย่อหยิ่งก็ผลิดอก ความรุนแรงได้เจริญขึ้นเป็นไม้พลองของความชั่ว ไม่มีใครเหลืออยู่เลย ไม่มีสิ่งใดเหลือจากความมั่งคั่งของพวกเขา ไม่มีเสียงอึกทึกครึกโครมในพวกเขา ไม่มีคนสำคัญในพวกเขา เวลานั้นมาแล้ว วันนั้นมาถึงแล้ว อย่าให้คนซื้อดีใจ อย่าให้คนขายเสียใจ เพราะพระพิโรธอยู่เหนือประชากรทั้งหมดของแผ่นดิน “เพราะคนขายจะไม่ได้กลับไปยังสิ่งที่เขาขายไป ขณะเมื่อเขายังมีชีวิตอยู่ เพราะว่านิมิตนั้นเกี่ยวข้องกับประชากรทั้งหมดและจะไม่หันกลับ และเพราะความผิดบาปของเขา จึงไม่มีใครอาจรักษาชีวิตไว้ได้ “เขาได้เป่าแตร และเตรียมทุกอย่างไว้พร้อม แต่ไม่มีผู้ใดเข้าสงคราม เพราะว่าความโกรธของเราอยู่เหนือประชากรทั้งหมดของแผ่นดิน ดาบอยู่ข้างนอก โรคระบาดและความอดอยากอยู่ข้างใน คนที่อยู่ในทุ่งนาก็ตายด้วยดาบ ส่วนคนที่อยู่ในเมืองนั้นความอดอยากและโรคระบาดก็กลืนกินเสีย และถ้ามีใครรอดตายหนีไปได้ พวกเขาจะอยู่บนภูเขา เขาจะเป็นเหมือนนกพิราบแห่งหุบเขา แต่ละคนจะร้องครวญครางเพราะความผิดบาปของตน มือทุกมือก็อ่อนแรง และเข่าทุกเข่าก็ปวกเปียก เขาทั้งหลายจะคาดเอวด้วยผ้ากระสอบ และความสั่นเทาจะครอบงำพวกเขา ความอับอายอยู่บนใบหน้าเขาทุกคน และศีรษะของเขาทุกคนก็ล้าน พวกเขาขว้างเงินของเขาไปในถนน และทองคำของเขาก็เป็นเหมือนสิ่งมลทิน “เงินและทองของพวกเขาไม่อาจจะช่วยกู้เขาในวันแห่งพระพิโรธของพระยาห์เวห์ สิ่งเหล่านี้จะไม่ทำให้พวกเขาหายหิว หรือเติมให้เต็มท้อง เพราะว่ามันเป็นสิ่งสะดุดให้พวกเขาทำบาป ด้วยเครื่องประดับงดงามที่เขาภูมิใจ พวกเขาใช้สร้างรูปเคารพอันน่าขยะแขยง และสร้างสิ่งน่ารังเกียจของเขา เพราะฉะนั้น เราจะทำสิ่งนี้ให้เป็นสิ่งมลทินแก่เขาทั้งหลาย “และเราจะมอบสิ่งนี้ให้เป็นของริบไว้ในมือของคนต่างด้าว และให้เป็นของปล้นในมือคนอธรรมในแผ่นดินโลก แล้วพวกเขาจะทำให้เป็นมลทิน และเราจะหันหน้าของเราออกจากพวกเขา แล้วพวกเขาจะทำให้สถานล้ำค่าของเราเสื่อมเกียรติ พวกปล้นจะเข้ามา แล้วทำให้มันเสื่อมเกียรติ จงทำสายโซ่ เพราะว่าแผ่นดินเต็มด้วยคดีเลือด และบ้านเมืองก็เต็มด้วยความรุนแรง ฉะนั้นเราจะนำประชาชาติชั่วร้ายที่สุดมา และให้ถือกรรมสิทธิ์บ้านเรือนของเขาทั้งหลาย และเราจะให้ความหยิ่งของคนทรงพลังนั้นสิ้นสุดลง และสถานศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาจะเป็นที่ลบหลู่ เมื่อความหวาดกลัวมาถึง เขาจะแสวงหาความสงบสุข แต่ก็ไม่พบเลย วิบัติมาแล้วมาอีก ข่าวลือเกิดแล้วเกิดอีก เขาทั้งหลายจะแสวงหานิมิตจากผู้เผยพระวจนะ และการสอนธรรมบัญญัติก็สูญไปจากปุโรหิต และคำปรึกษาสูญไปจากพวกผู้อาวุโส พระราชาก็ทรงทุกข์โศก และเจ้านายก็คลุมกายด้วยความสิ้นหวัง และมือของราษฎรก็สั่นเทา เราจะจัดการกับพวกเขาตามวิถีทางของเขา และเราจะพิพากษาเขาตามหลักการพิพากษาของเขา แล้วเขาทั้งหลายจะรู้ว่าเราคือยาห์เวห์”